Co pamięta krajobraz? Spotkanie z Filipem Springerem
Są miejsca, które wydają się znajome, choć nigdy wcześniej w nich nie byliśmy. Co kryje się w krajobrazie i jakie ślady pozostawia w nim historia? O tym opowiada Filip Springer w książce „Mein Gott, jak pięknie”. Z autorem spotkamy się 4 listopada o godz. 18:00 w Bibliotece Elbląskiej. Rozmowę poprowadzi Dominik Żyłowski.
Filip Springer (ur. 1982) – pisarz i fotograf. Autor książek poświęconych przestrzeni i architekturze: „Miedzianka. Historia znikania” (Czarne, 2011), „Źle urodzone. Reportaże o architekturze PRL” (Karakter, 2012), „Zaczyn. O Zofii i Oskarze Hansenach” (Karakter, 2013), „Wanna z kolumnadą. Reportaże o polskiej przestrzeni” (Czarne, 2013), „13 pięter” (Czarne, 2015), „Księga zachwytów” (Agora, 2016), „Miasto Archipelag. Polska mniejszych miast” (Karakter, 2016), „Dwunaste: Nie myśl, że uciekniesz” (Czarne, 2019), „Mein Gott, jak pięknie” (Karakter, 2023) i „Szara godzina. Czas na nową architekturę” (Karakter, 2024). Współpracuje z Instytutem Reportażu, przy którym założył wraz z Julią Fiedorczuk Szkołę Ekopoetyki. Od 2026 roku redaktor naczelny magazynu dla ojców Fathers.
O książce „Mein Gott, jak pięknie” z opisu wydawnictwa Karakter:
To nie jest reportaż. To na poły fabularyzowana, na poły dokumentalna opowieść, której głównym bohaterem jest pejzaż. Przemierzając rowerem tereny wschodnich prowincji Prus nazwanych później Ziemiami Odzyskanymi, autor podąża śladami ludzi, którzy – ogarnięci wizją postępu – włączyli się w rewolucję przemysłową, stopniowo przekształcając otaczający ich świat. Część tej historii rozgrywa się nad Odrą – pierwszą uregulowaną wielką rzeką w Europie; część w prakwickich lasach, w których zmagający się z własnymi demonami cesarz Wilhelm II wytępił populację jeleni.Springer przygląda się pejzażowi tak, jak patrzyli na niego dziewiętnastowieczni litografowie, budowniczy pruskiej kolei czy ojciec polskiej fotografii Jan Bułhak. W ten sposób próbuje zrozumieć, skąd w nim to trudne do zignorowania przeczucie, że kiedyś już w tym miejscu był.
Zadanie realizowane jest w ramach projektu „Bliskie strony: ludzie, miejsca, opowieści” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Filip Springer (ur. 1982) – pisarz i fotograf. Autor książek poświęconych przestrzeni i architekturze: „Miedzianka. Historia znikania” (Czarne, 2011), „Źle urodzone. Reportaże o architekturze PRL” (Karakter, 2012), „Zaczyn. O Zofii i Oskarze Hansenach” (Karakter, 2013), „Wanna z kolumnadą. Reportaże o polskiej przestrzeni” (Czarne, 2013), „13 pięter” (Czarne, 2015), „Księga zachwytów” (Agora, 2016), „Miasto Archipelag. Polska mniejszych miast” (Karakter, 2016), „Dwunaste: Nie myśl, że uciekniesz” (Czarne, 2019), „Mein Gott, jak pięknie” (Karakter, 2023) i „Szara godzina. Czas na nową architekturę” (Karakter, 2024). Współpracuje z Instytutem Reportażu, przy którym założył wraz z Julią Fiedorczuk Szkołę Ekopoetyki. Od 2026 roku redaktor naczelny magazynu dla ojców Fathers.
O książce „Mein Gott, jak pięknie” z opisu wydawnictwa Karakter:
To nie jest reportaż. To na poły fabularyzowana, na poły dokumentalna opowieść, której głównym bohaterem jest pejzaż. Przemierzając rowerem tereny wschodnich prowincji Prus nazwanych później Ziemiami Odzyskanymi, autor podąża śladami ludzi, którzy – ogarnięci wizją postępu – włączyli się w rewolucję przemysłową, stopniowo przekształcając otaczający ich świat. Część tej historii rozgrywa się nad Odrą – pierwszą uregulowaną wielką rzeką w Europie; część w prakwickich lasach, w których zmagający się z własnymi demonami cesarz Wilhelm II wytępił populację jeleni.Springer przygląda się pejzażowi tak, jak patrzyli na niego dziewiętnastowieczni litografowie, budowniczy pruskiej kolei czy ojciec polskiej fotografii Jan Bułhak. W ten sposób próbuje zrozumieć, skąd w nim to trudne do zignorowania przeczucie, że kiedyś już w tym miejscu był.
Zadanie realizowane jest w ramach projektu „Bliskie strony: ludzie, miejsca, opowieści” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.